Gönderen Konu: Nart Demircisi Debet'in Şarkısı  (Okunma sayısı 826 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı grikurt

  • Genel Moderatör
  • *
  • İleti: 751
  • Teşekkür: 21
  • Cinsiyet: Bay
Nart Demircisi Debet'in Şarkısı
« : 05 Şubat 2011, 09:31:31 »
Devler Nartlarla yarışıyorlardı, Büyük zarar vermek için uşraşıyorlardı. Nart yiğitler baskına gittiklerinde, Evlerde yaşlılar ve kadınlar kaldığında, Dağdan gelen temiz sularını engelliyorlardı, Nart köylerinin yaşamlarını bozuyorlardı. Nart delikanlılar zalimliği kabul etmediler. Öylelerini öldürmeden bırakmadılar. Yiğitlikten uzak olmayan dev Nartlar, Altlarında çelik gibi Nart atlar. Saymadan, öldürüyorlardı devleri yiğitlikte, Ovalarda ve de dik dağlarda. Köy sedirlerinde oturuyordu yaşlılar, Taş sıkıp, suyunu çıkartan Nartlar.

Aksakalılar istişare ediyorlardı birlikte Devlerin soylarını nasıl yok etmek için.
En sonunda şu fikirde birleştiler: -
Atlara binip Nart yiğitler, yarın yola çıkın, Demir ustası Nart Debet'i bulun. Öyle bir kılıç yaptırın Debet'e: Ağırlığı kafkas bizonu kadar olan, Uzunluşu dağ vadisinden uzun olan,

Genişlişi ise geniş olup kızak yolundan. Şafakla birlikte yola çıktı Nartlar, Yapılması gereken işi ele aldılar. Onlar gittiler gece gündüz durmadan, Atların hastalanmasına, açlığa aldırmadan. Uzun uzak yol gidip, yemek yemediler, Yaşlılarn söylediği Debet'i ise bulamadılar. Bir gün gençler dolaşırken, Elbruz dağının tam eteğine ulaşıp, Durdular ırmak kıyısında dinlenmek için. Karar verdiler orada konaklamaya. Yolda yorulan, acıkan Nart atlar,

Bukağılayıp, çiğ çimende otluyorlardı. Çok geceler uyumayan Nartlar, Yamçılara sarılıp uyuyorlardı. Sabah olunca yollarına gittiler, Ararken bir mağaraya geldiler. O mağarada onlar Narh gördüler, Gördüler de ona selam verdiler. Baksalar: kollan demirden, Dişleri ise taşı bile kemiren On parmağı demir ile çelikten, Her parmağının kenarı sapsarı-O Debet 'in güçlü tırnakları. Demir kollardaydı Nart gücü Kolaydı ona kızgın közleri ele almak. Elleri dayanıyordu kızgın demirlere Çaresi var yanan demirleri eğmeye. Titretiyordu yeri, aceleyle yürüse, Yumruğuyla o demirleri dövse, Kıvılcımlar yıldızlar gibi uçuyorlardı, Sesinden devler kaçıyorlardı. Demircinin vardı büyük cüssesi, Göğsü kaya gibiydi onun, Filde bile göremezsin öyle azalar: Boynu - meşe kütüğü gibi, yuvarlak, Çalışırken ise oluyordu çevik Ateşe koyup, demiri kızdırıp, Yanmakta olan demiri eline alıp, Güçlü yumruğu ile dövüyordu, Keskin kılıç, yılan gibi uzuyordu, Uzanıp onu denize sokuyordu, Soğuyan kılıç sertleşiyordu öyle, Hazırdı işi denemeye şimdi. Demirci, Nartlardan biraz açılıp, Denedi dağın dik tepesine vurup-Dağın tepesi anında dağıldı, Kocaman dağ ikiye ayrıldı.- Bu kılıç olsun Nartlara hediye, Yıldırım düşsün kötülükçü devlere Deyip, demirci silahı misafirlere uzattı, Nartlar kucaklayıp ellerini sıktı.- Demirci Debet'in yaptığı kılıç elimizde, Artık düşmanlar durmaz yolumuzda! Yaşayacak yılların Debet uzun olsun!- deyip Nartlar, Atlara binip yola koyuldular. Debet denen- demircilerin atası, Bu dağlardaydı onun kalesi. O Nartlara demirleri pişirmişti,

Demirlerden zırh yapıp giydirmişti. Ustalğı ile kendini Nartlara sevdirmişti. Nart askerlerine oklar yapardı, Yaptığı ok kayadan, dağdan geçerdi: Yeryüzüne Debet gibi kimse gelmemişti.

Kalkanlarını kılıç kesmezdi. Kılıçlar dağa vursan yarardı. İlkönce ata nalı Debet takmıştı,
Ondan halka adet olup kalmıştı. Nallamıştı Nart askerinin atlarını, Sevindirmişti, erkeğini, kızını, yaşlılarını. Demiri o taştan ayırmıştı, Nartlarn dünyasına demiri o vermişti, Halk ise, her şeyi ondan görüp, bilmişti.

Alıntı: http://www.circassiandiaspora.com