Gönderen Konu: Kur'anı Kerimde kullanılan güller  (Okunma sayısı 1308 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı Wolfeye

  • Yönetici
  • *
  • İleti: 4719
  • Teşekkür: 55
  • Cinsiyet: Bay
    • Sanat tarihi
Kur'anı Kerimde kullanılan güller
« : 01 Ocak 2009, 15:53:04 »
Secde gülü
Hamse gülü
Aşeregülü
Cüz gülü ve
Hizip gülü

olmak üzere bölümlere ayrılır. Otuz adet cüz gülü, on ayette bir aşere gülü, beş ayette bir hamse gülü vardır. Secde edilecek (14 yerde) yerde de secde gülü bulunmaktadır.

Hizip gülü ise, beş sayfada bir konur.Büyük ve zengin bir tığla süslenmiş aynı doğrultuda olan güldür.

Yazma eserlerindeki diğer süslemelerde duraklardır. Duraklar, ayet arlarında yer alan yuvarlak formlardır. Mıstarlar dikkatle alınarak satırlara yerleştirilir. Duraklar, okuyanın gözüne ferahlık vermeli, sayfayı güzelleştirmeli, ayetin başlayıp bittiğini haber vermelidir. Helezon, şeşhane ve mücevher duraklar en çok kullanılanlarıdır.

KİTAP KAPLARI
Eski bir kitap kabı dört bölümden meydana gelir:

a) Alt ve üst kapak
b) Dip ve sırt
c) Mıklep
d) Sertap

Dip ve sırt;
kitabın arka kısmım örter. Türk cildinde düzdür.

Mıklep (cild kanadı);
sol kapaktadır, ucu üçgen biçimindedir.

Sertab;
Mıklebin kapağa bağlandığı kısımdır. Mıklebin hareketini sağlar, kitapla aynı kalınlıktadır.
Desen çizilirken, mıklepte kullanılan motif, kitaptaki alt ve üst kapak motifine uygunluk
sağlanmalıdır.

KAPAĞIN BÖLÜMLERİ

1- PERVAZ:
Kapağın dış tarafinı şemse ve köşebentleri

2- CETVEL:
Pervaz işlemediği zaman kullanılır. Çerçeve görevini görür.

3- KÖŞEBENT:
Kapağın dört köşesindeki iki yanı düz içe bakan tarafi dendanlı süslü üçgen kısımlara denir. Olması şart değildir.

4- ŞEMSE:
Kapağın ortasındaki beyzi veya yuvarlak biçimli motiftir. Devirlere göre büyür veya küçülür. Mutlaka vardır. Dendanlı geçmeli, mekik vb. şeklinde olur. Bazı kapaklarda cetvel ve köşebent olmaz. Sadece şemse vardır. Türk kitap kapaklarında genellikle köşebent ve şemse arasındaki olan boş bırakılır. Çok seyrekte olsa lö.yy'da bu kısmın tamamen süslendiğini görüyoruz.

Şemse Arapça güneş anlamına gelen (şems) kelimesinden gelir. Şemse Türk sanatında bir form olarak benimsendiğinden oymacılık, deri, maden gibi yerlerde kullanılmıştır. Şemsenin alt ve üst tarafındaki küçük paftalara salbek denir. Olması zorunlu değildir, bitişik veya ayrı olabilir.
midena pro tou telous makarize